Türk spor basınının duayen isimlerinden özellikle Manchester United - Galatasaray maçı anlatımı ve 2000'li yılların başındaki spor programlarıyla birlikte evlerimize konuk oldu.
O Manchester maçı. 1993 senesi... ülke zaten garip, okullar açılmış ve erken yatma saati gelmiş. Hoş o zamanlar istesem de oturamıyorum geç vakte kadar en geç saat 21:00'de kafam başlıyor önüme düşmeye ve yatağa kusursuz geçiş sağlıyorum. Babam yeni koltukların siparişini verdi o hafta. Yenisi gelmiyor ama mevcut kullandığımız yeşil koltukları da verdiğimiz için yerde oturuyoruz. Aslında "Haydi çocuklar yatağa" cümlesinin gelmesi gerekirken hakemin düdüğü geliyor. Belki babam yeni yetişen oğluna Galatasaray'ı Old Trafford'taki zorlu mücadelesini belki bir yarı belki uykusu gelirse gider diyerek izlemeye izin veriyor.
Derken ilk 15 dakikada İngilizler kabus gibi çöküyor ve skor 2-0'a geldiğinde kaleci Hayrettin'in yüz ifadesi hepimizin yüzüne yerleşiyor. Babama bakıyorum sigarasının dumanı daha kederli çıkarken "Yatsan mı artık?" diye bir teklifte bulunuyor belki makus kader tekrar eder 4,5,6 gider diye. Biraz daha ilerleyen zamanda Arif'in füzesi geliyor ve Ümit abi o meşhur cümleyi dudaklarından döküyor "Bütün Maykıllar gelse..." diye. Bir ara Kubilay Türkyılmaz'ın iki gol daha atmasıyla 2-3 öne bile geçmemize rağmen Fransızların asi çocuğu Cantona 3-3'e getiriyor ve maç büyük bir sürpriz sonuç ile 3-3 bitiyor.
Ertesi gün okulda o sıralar az ama öz olan Galatasaraylı arkadaşlarla kutlama mı yaptık yoksa sırada bütün gün uyuduk mu yoksa ertesi günü tatil edip hiç mi okula gitmedim bilmiyorum ama Avrupa'nın sesimizi duyduğu ve sonrasında çok daha fazla duyacağı kesindi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder