Şampiyonlar Ligi'nin ikinci haftasında Ethiad'da FIFA ve UEFA'da maddi usulsüzlük cezaları olan iki takım karşı karşıya geldi. (Bu maçla ilgili olarak Murat Menteş'in Dublörün Dilemması isimli romanını tavsiye ederim)
Manchester City ya da Paris Saint-Germain’den. Son dönemde finansal olarak pahalı transferleri ve harcamalarıyla liglerinde ve Avrupa'da başarı sahibi olup futbolun ruhunu öldüren iki takım... Her iki kulübün de arkasında bir devlet eli var; her ikisinin de sicilinde finansal usulsüzlük cezaları ve yargılanmaları bulunuyor. Aklanma süreçleri başarıyla sonuçlanmadığı sürece, City’nin finansal kuralları delme çabaları daha yıllarca dillerden düşmeyecek.
Ancak onlara karşı ne kadar yukarılardan bakarsak bakalım, hafta içi Etihad Stadyumu’nda sergiledikleri futbolu göz kamaştırıcıydı. Özellikle City’ye yönelik o yaygın finansal ihlal (ve son derece haklı) tepkilerinin temelindeki çelişki de tam olarak burada yatıyor: Tıpkı PSG gibi onlar da sahada hâlâ seyir zevki muazzam bir futbol sunuyorlar. Ekranı kapatmalı mıyız? Yoksa her şeyi bir kenara bırakıp sadece sahada oynanan çok kaliteli oyunun tadını mı çıkartmalıyız?
Manchester’daki ilk yarı, yıllardır izlediğim en enfes futbol maçlarından birisiydi. Son iki sezonun şampiyonu PSG başka bir seviyede başladı maça; Şampiyonlar Ligi’ni çocuk oyuncağı gibi gösteren bir takımın karşısında City adeta hayatta kalmaya çalışırken aslanların kafesine atılan yem kadar çaresizdi. Désiré Doué’nin perdeyi açan golü (PSG kalesinden başlayan seri paslaşmalar neticesinde geldi gol) o kadar zahmetsiz görünüyordu ki neredeyse halı sahada atılan o kolay gollerden birisi gibiydi ve ilk yarım saatte gelen gollerle PSG maçı kopartmış şekilde soyunma odasına girdi.
City devreye 3-0 yenik girdi ve sahada tam anlamıyla çaresizliği ile yüzleşti. Fakat Enzo Maresca durumu çabuk kavradı; sahadaki etkisiz isim Rayan Cherki’yi oyundan alıp Ayyoub Bouaddi hamlesiyle orta sahanın kontrolünü yeniden eline geçirdi. Erling Haaland iki gol attı ki kaçırdıklarını da atsa dört tane de atabilirdi. City, PSG’nin 15 şutuna karşılık tam 27 şut attı. Paris SG, planlı bir taktik kadar defanstaki başarısıyla da 4-2’lik galibiyeti alıp tabiri caizse ikinci yarı çok zorlansa da maçı kazanmayı bildi.
İşin ilginç yanı, Şampiyonlar Ligi'nin lig aşamasının sekiz maçlık koşturmacasındaki ikinci hafta maçıydı. Ne City ne de PSG kendilerini bu kadar hırpalamak, korakor bir mücadeleye girmek zorunda değildi. Bağımsız komisyonun finansal usulsüzlük kararlarının ardından City’nin yaptığı her şey artık devasa bir kural tanımazlık ve şaibe merceğinden izlenecek. Ama dün gece sahada olan şey, futbolun en üst perdeden icrasıydı.
Maresca Sahada Guardiola Tribünde.
Etihad’da yaşananlar sadece sahada olup bitenlerden ibaret değildi. Pep Guardiola da kasketinin altındaki tebessümüyle tribünlerdeki yerini aldı. Garip ve ülkemizde pek rastlanmayan bir durum. Normalde bir kulübün en son isteyeceği şey eski teknik direktörünün stadyumda gözükmesidir; ancak Guardiola, City’ye moral desteğini sunmakta kararlı görünüyor. Kulüp hakkındaki dava sonuçlanırken onun başını öne eğip saklanacağını düşündüyseniz, bir kez daha düşünün.
Diğer tarafta Donnarumma’dan tuhaf bir hatayla "gol yemesine" şahit olduk. 63.dakikada Maghnes Akliouche’un şutunda tokatladığı topun kendi ağlarına düşmesiyle bir anda vahim bir hataya dönüşüp PSG adına takımın dördüncü golü olarak Manchester City kalesine girdi. Bu pozisyon PSG’ye fişi çeken dördüncü golü getirdi, Haaland'ın iki golü kendi istatislikleri için faydalı olurken puan yahut 2017'de Barcelona'nın yaptığı gibi harika bir geri dönüş için yeterli olmadı.
Ligin ikinci haftasında ise 60' Roma karşısında 3-1 geride olan Real Madrid'in Arda'nın sonradan girip iki gol pası verdiği maçı 3-4 kazanmasıyla Şampiyonlar Ligi'ni kazanma DNA'sına sahip olduğunu ispatlarken Aston Villa ise Fenerbahçe'yi 6-0 yendi. Gecenin sürprizlerinden ise Feyenoord'un, Como'yu 3-2 mağlup etmesiydi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder