Büyük umutlarla maçı izlemeye başladık. Okan hoca Eyüpspor'a kadroda Abdülkerim ile Sara'nın yerlerine Singo ve Lemina ile başlamayı uygun görünce Galatasaray sahaya Uğurcan, Sallai Sanchez Singo Eren, Torreira Lemina İlkay, Yunus Sane ve Barış Alper ile çıktı. Elbette Osimhen'in eksikliği büyük ama Fatih hocamın deyimiyle onbir kişi sahaya çıkınca eksik yoktu...
Ortada giden oyunda Uğurcan'ın kurtarışı son dönem Avrupa'da güven vermeyen performansı var diye eleştirilen Muslera'dan sonra herkesi rahatlattı. 8'de Sallai - Sane hızlı paslaşmasından sonra Yunus ceza sahası içinde güzel bir çalımdan sonra uzak köşeye plasesiyle takımımızı öne geçirdiği zaman maçın böylesine hâl alacağını hiçbirimiz düşünmedik doğal olarak.
Futbol da böyleydi işte. Bir kaç dakika sonra kazanılan frikikte İlkay'ın "Al da at" derecesindeki pasında Barış Alper topu tribünlere gönderince 35-45 arasındaki kabus dakikaları başladı. O kabus dakikalarından önce Frankfurt'un baskısında topu önde tutamadığımız zaman baskı yiyorduk ki buna önlem olarak takımın boyunun saha içinde kısa tutulması, küçük üçgenlerle paslaşmalar vb bu sorunun çözemedik.
Can'ın golünün öncesinde Yunus'un kaptırdığı topta Sanchez'e çarpıp içeri girdi. En sonunda da Singo'nun kendi ağlarını havalandırmasıyla devreye şok edici şekilde 3-1 geride girdik.
İkinci yarıyla birlikte Galatasaray'ın rakip kaleye gidememesi, oyuna ağırlığını koyamadığına şahit olduk. Bu sırada Frankfurt iki gol daha bularak 5-1 gibi kimsenin ummadığı skoru elde ederken maçın bitiminde ilk haftanın lideri oldular sürpriz şekilde.
Sanchez ve Singo'nun kariyerlerinde böyle bir maç olduğunu düşünmüyorum ama idmanda bile yapılmaması gereken hataların hepsinin futbolun kulüpler bazındanki en önemli organizasyonda yapılmasının sonucunu ağır ödedik. Elbette bu maraton eskisine nazaran daha uzun, daha çok maçlar olacak ve bu takım da tam oturunca daha iyi skorlar alacağımıza ve bu gruptan çıkacağımıza inancım tam.
Yenilsen de yensen de eğme başını öne, arada oluyor böyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder